Nazlı Tolgas Breninkmeyeras (g. 1979 m. lapkričio 8 d ., Ankara ) yra turkų ir olandų žurnalistė ir žinių transliuotoja.
Nazlı Tolga (lindi në 8 nëntor 1979,Ankara) është një gazetare dhe transmetuese e lajmeve turko-holandeze.
Nazlı Tolga gimė 1979 m. lapkričio 8 d .
Nazlı Tolga ka lindur më 8 nëntor 1979 në Ankara.
Ankaroje . Nazlı Tolga yra šeimos iš Stambulo, kilusios iš Malatijos ir Samsuno, vaikas. [1] Nazli Tolga baigė pradinį išsilavinimą Stambule ir vidurinę mokyklą Üsküdar Amerikos privačiame koledže.
Nazlı Tolga është fëmija i një familjeje nga Stambolli me origjinë nga Malatya dhe Samsun.[1] Nazlı Tolga përfundoi arsimin fillor në Stamboll dhe gjimnazin në Kolegjin Privat Üsküdar Amerikan.
Nazlı Tolga baigė universitetinį išsilavinimą Marmaro universiteto Žurnalistikos katedroje.
Nazlı Tolga përfundoi arsimin universitar në Universitetin Marmara, Departamenti i Gazetarisë.
Nazlı Tolga savo profesinę karjerą kaip „Kanal D“ reporterė pradėjo 1998 m., kai jai buvo tik devyniolika metų, ir tęsė šias pareigas iki 2003 m. 2003 m. Nazlı Tolga persikėlė į „Show TV“ ir „SKY Turk“ kaip naujienų programuotoja, todėl būdama 24 metų pradėjo savo pirmąją nepriklausomą naujienų programą. Nazlı Tolga tęsė savo pareigas SKY Türk ir SHOW TV iki 2007 m. rugsėjo 3 d. [2] [3] 2007 m. rugpjūčio mėn.
Nazlı Tolga e filloi karrierën e saj profesionale si reportere në Kanal D në vitin 1998, kur ishte vetëm nëntëmbëdhjetë vjeç dhe vazhdoi në atë pozicion deri në vitin 2003. Nazlı Tolga u transferua në televizionet Show TV dhe SKY Turk si programuese e lajmeve në vitin 2003, dhe kështu ajo filloi programin e saj të parë të lajmeve të pavarura në moshën 24 vjeçare.
Nazli Tolga persikėlė į „ Fox TV“ vesti „ FOX TV “ vakaro žinias, o per pirmuosius šešis 2007 m. mėnesius pradėjo vesti „ Fox “ vakaro žinias, kurias vedė Asligul Atasagun, 2007 m. rugsėjo 3 d. Nazlı Tolga skaitė FOX TV vakarines žinias nuo 2007 m. rugsėjo 3 d. iki savo atsistatydinimo 2013 m. birželio 14 d. [4] 2013 m. birželio 14 d. Nazlı Tolga paliko Fox TV vakaro žinių vedėjo pareigas dėl santuokos ir vėlesnio persikėlimo į užsienį. [5] [6] Be to, nuo 2013 m. rugpjūčio mėn. „ Fox“ rytinių naujienų vedėjas Fatihas Portakalis pradėjo rengti „FOX TV“ vakaro žinias, priklausančias Nazlı Tolgai.
Nazlı Tolga vazhdoi detyrat e saj në SKY Türk dhe SHOW TV deri më 3 shtator 2007.[2] [3]Nazlı Tolga u transferua në Fox TV në gusht 2007 për të prezantuar lajmet e mbrëmjes të FOX TV, dhe në gjashtë muajt e parë të 2007, ajo filloi të prezantojë lajmet e mbrëmjes të Fox, të prezantuara nga Aslıgyl Atasagun, më 3 shtator 2007. Nazlı Tolga prezantoi lajmet e mbrëmjes të FOX TV nga 3 shtator 2007 deri në dorëheqjen e saj më 14 qershor 2013.[4]Nazlı Tolga u largua nga prezantuesja e saj e lajmeve në mbrëmje në Fox TV më 14 qershor 2013, për shkak të martesës dhe më pas vendosjes jashtë vendit.[5][6]Për më tepër, që nga gushti 2013, prezantuesi i lajmeve në mëngjes në Fox Broadcasting Company, Fatih Portakal, filloi të prezantojë lajmet e mbrëmjes të FOX TV, në pronësi të Nazlı Tolga.
Nazlı Tolga gavo daugybę naujienų apdovanojimų, įskaitant Medya Faresi ir Altın Kelebek [7], taip pat dirbo žiniasklaidos ir komunikacijos mokytoju žiniasklaidos mokykloje Stambule.
Nazlı Tolga ka marrë shumë çmime lajmesh, duke përfshirë Medya Faresi dhe Altın Kelebek,[7] dhe gjithashtu ka punuar si mësuese e medias dhe komunikimit në një shkollë mediatike në Stamboll.
Turkų žurnalistė Nazlı Tolga, taip pat žinoma dėl savo malonaus, oraus ir sąžiningo elgesio, nuo 2013 m. rugpjūčio 31 d. buvo vedusi olandų verslininką Lawrencą Brenninkmeyerį.
Gazetarja turke Nazlı Tolga, e njohur gjithashtu për sjelljen e saj të sjellshme, dinjitoze dhe të sinqertë, është e martuar me biznesmenin holandez Lawrence Brenninkmeyer që nga 31 gushti 2013.
Be to, Nazlı Tolga šiuo metu gyvena Brazilijoje, Kinijoje ir Jungtinėje Karalystėje .
Përveç kësaj, Nazlı Tolga aktualisht jeton në Brazil, Kinë dhe Mbretërinë e Bashkuar.
Be to, pastaraisiais metais Nazlı Tolga tapo mama. [1] Be to, Nazlı Tolga turi vyresnę seserį, vardu Eda, kuri gimė 1978 m.
[8] Përveç kësaj Nazlı Tolga është bërë nënë vitet e fundit.[9] Përveç kësaj Nazlı Tolga ka një motër më të madhe të quajtur Eda, e cila ka lindur në vitin 1978.[10][11]
Kanal D Gece Haberleri ( Kanal D – 1998–2002), Nazlı Tolga ile Haber Masası (Skyturk- 2004–2007), Show Haber (2002–2003), FOX ON Ana Haber (2008–2010), Nazlı Tolga ile Fox Ana Haber (2007–2013)
Kanal D Gece Haberleri (Kanal D - 1998–2002), Nazlı Tolga ile Haber Masası (Skyturk- 2004 – 2007), Show Haber (2002–2003), FOX ON Ana Haber (2008–2010), Nazlı Tolga ile Fox Ana Haber (2007-2013)
Liaudies pedagogika – neformali ugdymo sistema, orientuota į tradicinių vertybių tęstinumą ir glaudžiai susijusi su ugdymo praktika; tautos materialinės ir dvasinės kultūros pagrindu istoriškai susiformavusi pedagoginių žinių, pažiūrų, idėjų, patyrimo, idealų visuma.
Pedagogjia popullore është një sistem edukimi informal i fokusuar në vazhdimësinë e vlerave tradicionale dhe i lidhur ngushtë me praktikën edukative popullore; mbi bazën e kulturës materiale e shpirtërore të kombit nga e cila historikisht është formuar tërësia e njohurive, pikëpamjeve, ideve, përvojës dhe idealeve pedagogjike.
XX a. viduryje vaiko asmenybės brendimą tautos kultūroje tyrinėjo JAV antropologai F. Boasas, M. J. Mead, M. J. Herskovicas, J. Vaitingas ir B. Vating.
Në mesin e shekullit XX në SHBA, në këtë fushë u dalluan antropologët F. Boas, M.J. Mead, M.J. Herskovic, J. Vaiting dhe B. Vating studiuan pjekurinë e personalitetit të një fëmije në kulturën popullore e kombëtare.
Lietuvoje XIX a. septintame dešimtmetyje Motiejus Valančius kėlė vaikų ir jaunimo tradicinio ugdymo reikšmę, skleidė liaudies pedagogikos idėjas, pagrįstas dora, tikėjimu ir sveika nuovoka šeimoje.
Në Lituani në vitet 70 të shekullit XIX në këtë fushë u dallua, Motiejus Valančius i cili theksoi rëndësinë e edukimit tradicional të fëmijëve dhe të rinjve dhe përhapi idetë e pedagogjisë popullore bazuar në ndershmërinë, besimin dhe sensin e përbashkët në familje.
Liaudies pedagogikos sampratą 1924 m. pirmasis pateikė Jonas Gudaitis-Vabalas pavadindamas ją istorine pedagogika.
Koncepti i pedagogjisë popullore në vitin 1924 u prezantua nga Jonas Gudaitis-Vabalas, duke e quajtur atë pedagogji historike.
Jis tyrė liaudies pedagogikos raidą nuo Kristaus gimimo iki krikščionybės įsigalėjimo Lietuvoje, ją lėmusius ekonominius, kultūrinius, religinius veiksnius, šeimos reikšmę vaikų ugdymui.
Ai studioi zhvillimin e pedagogjisë popullore nga lindja e Krishtit deri në vendosjen e krishterimit në Lituani, faktorët ekonomikë, kulturorë dhe fetarë që e përcaktuan atë dhe rëndësinë e familjes për edukimin e fëmijëve.
Tradicinio vaikų ir jaunimo ugdymo kultūros aspektus nagrinėjo Petras Maldeikis, Stasys Yla, mįslių reikšmę ugdant vaikus – Giedrė Gučienė, pasakų – M. Lazauskienė, skatinimo ir bausmių metodą – E. Adomavičienė, liaudies ugdymo funkcijas (vaiko ugdymo veiklą, jo socializaciją) – Romanas Jonas Vasiliauskas, liaudies pedagogikos idėjas ir patyrimą Žemaitės kūryboje – Rimantas Vaivada, vaikų dorinį ugdymą kaimo bendruomenėje – I. Stankuvienė. [1]
Aspektet e edukimit tradicional të fëmijëve dhe të rinjve u shqyrtuan edhe nga Petras Maldeikis, Stasys Yla, rëndësia e gjëegjëzave në edukimin e fëmijëve - Giedrė Gučienė, përrallat - M. Lazauskienė, metoda e inkurajimit dhe ndëshkimit - E. Adomavičienė, funksionet e edukimit popullor (edukimi i fëmijëve Jonas Vasiliauskas, idetë dhe përvoja e pedagogjisë popullore në veprën e Žemaitës - Rimantas Vaivada, edukimi moral i fëmijëve në komunitetin rural - I. Stankuvienė.
Literatūra
Shih edhe Arsimi Populli Edukata Pedagogjia Arsimi kombëtar Arsimi dhe edukata tek ilirët Literatura
Liaudies pedagogika atspindi tautos daugumos (paprastų, žemesnio arba vidurinio socialinių sluoksnių žmonių) pedagoginę kultūrą, iš kartos į kartą perduodamą ugdymo patirtį ir idėjas.
Pedagogjia popullore pasqyron kulturën pedagogjike popullore, përvojën edukative dhe idetë e përcjella brez pas brezi.
Liaudies ugdymo praktika, išreiškianti visų tautos žmonių natūralų troškimą fiziškai ir dvasiškai tobulėti, gyvavo ne formaliomis, o natūraliomis gyvenimo sąlygomis, gamtoje, etninėje aplinkoje, veikiant tam tikroms elgesio normoms, tradicijoms, papročiams.
Praktika e edukimit popullor, duke shprehur dëshirën e natyrshme të të gjithë njerëzve të pollit (kombit) për t'u përmirësuar fizikisht dhe shpirtërisht, ekzistonte jo në kushte formale, por natyrore të jetesës, në natyrë, në mjedisin etnik, nën ndikimin e normave, traditave dhe zakoneve të caktuara.
Kitaip nei mokslinė pedagogika, liaudies pedagogika neturi logiškos, griežtos sąvokų sistemos.
Ndryshe nga pedagogjia shkencore, pedagogjia popullore nuk ka një sistem konceptual logjik, të rreptë.
Veiksnių, istorijos raidoje nulėmusių vaikų ir jaunimo ugdymo įvairovę, liaudies pedagogikos savitumą, yra labai daug, todėl jos tyrimų tematika labai įvairi.
Ka shumë faktorë që kanë përcaktuar larminë e edukimit të fëmijëve dhe të rinjve dhe veçantinë e pedagogjisë popullore në zhvillimin e saj historikë, prandaj temat e kërkimit të saj janë shumë të ndryshme.
Vaikų ir jaunimo istorinio ugdymo tyrimo kryptys ir sukauptos ugdymo patirties analizė dar vadinama tradicine pedagogika, tautos pedagogika, etnopsichologija, etnopedagogika, pedagogine antropologija, vaikų auklėjimo praktika šeimoje, ugdymo etnologija.
Drejtimet kërkimore të edukimit historik të fëmijëve dhe të rinjve dhe analiza e përvojës së akumuluar arsimore quhen ndryshe edhe pedagogji tradicionale, etnopsikologji, etnopedagogji, antropologji pedagogjike, praktikë edukative familjare, etnologji arsimore, etj.
Liaudies pedagogika susijusi su etnografija, tautosaka, sociologija, liaudies filosofija.
Pedagogjia popullore lidhet me etnografinë, folklorin, sociologjinë, filozofinë popullore.
Pagrindinės liaudies pedagogikos tyrimų kryptys: pedagoginė tradicija kaip kartų tęstinumo veiksnys; paprotinių veiksmų ilgalaikiškumas, kartojimas, patrauklumas; per tradiciją iš kartos į kartą perduodamas tautos dvasingumas, mentalitetas, tautinė savimonė; liaudies ugdymo struktūros (idealai, tikslai, veiksniai, metodai ir priemonės) tyrimai.
Drejtimet kryesore kërkimore të pedagogjisë popullore janë: tradita pedagogjike si faktor i vazhdimësisë së brezave; jetëgjatësia, përsëritja, atraktiviteti i veprimeve zakonore; tradita, shpirtërorja, mendësia dhe ndërgjegjja popullore e një populli (ndërgjegjja kombëtare e një kombi); kërkime mbi strukturën e edukimit popullor (idealet, synimet, faktorët, metodat dhe mjetet).
Ugdymo idealai – pagarba žmogui, dora, teisingumas ir kt. tiriami kaip universalūs vaiko asmenybės formavimosi procesai, tikslai – kaip ugdymo kryptis (dorinis, fizinis, protinis lavinimas ir mokymas, socialinis, estetinis ugdymas), t. p. tiriami svarbiausi ugdymo veiksniai (darbas, buitis, tradicijos, papročiai ir kt.), metodai (pavyzdys, parodymas, pamokymas, pratinimas, įtraukimas į veiklą, aiškinimas, patarimas, užuomina, pasakojimas, liepimas, įtikinimas, skatinimas, ironija, draudimas, drąsinimas, bausmė ir kt.).
Idealet e edukimit janë respekti për personalitetin, integriteti, drejtësia etj. hulumtuar si procese universale të formimit të personalitetit të një fëmije, qëllimet - si fushë e edukimit (edukimi dhe trajnimi moral, fizik, mendor, edukimi social, estetika), duke përfshirë faktorët më të rëndësishëm edukativë (puna, jeta, traditat, zakonet, etj. ), metodat (shembulli, tregimi, mësimi, praktikimi, angazhimi, interpretimi, këshillimi, aludimi, anekdota, bindja, inkurajimi, ironia, ndalimi, inkurajimi, ndëshkimi, etj. ).
Liaudies pedagogikos priemonės apima liaudies kūrybą, įvairių žanrų tautosaką (mitologija, sakmės, pasakos, lopšinės, dainos, priežodžiai, patarlės, mįslės, žaidimai), jos tiriamos kaip kiekvieno istorinio laikotarpio, epochos vaikų auklėjimo patyrimas ir laikotarpio idėjas atspindinti sistema.
Mjetet pedagogjike popullore përfshijnë artin popullor, folklorin e zhanreve të ndryshme ( mitologji, saga, përralla , ninulla, këngë, thënie, fjalë të urta, gjëegjëza, lojëra), hulumtohen si një sistem për të reflektuar mbi edukimin e fëmijëve të çdo periudhe ose epoke historike.
Liaudies ir teorinės pedagogikos sąveika tiriama metodologiniu lygmeniu, siekiama nustatyti jos perimamumo principus, svarbiausius veiksnius, lemiančius ugdymo teorijos raidą, istorinį ugdymo teorijos virsmą praktika.
Ndërveprimi i pedagogjisë popullore dhe teorike mund të studiohet në nivelin metodologjik, qëllimi është të përcaktohen parimet e transferueshmërisë së tij, faktorët më të rëndësishëm që përcaktojnë zhvillimin e teorisë arsimore, shndërrimi historik i teorisë arsimore në praktikë.
Liaudies pedagogikos tyrimai orientuoti į tautinio ugdymo pradmenis, tautinės savimonės ir tapatumo formavimosi ontologinius pagrindus.
Hulumtimi i pedagogjisë popullore është fokusuar në bazat e edukimit popullor (kombëtar), bazat ontologjike të formimit të vetëdijes dhe identitetit kombëtar.
Šios tyrimo kryptys nusako tyrinėtojų lūkesčius; iš ilgaamžio pedagoginės kultūros palikimo atsekti dvasingo žmogaus ugdymo tradicinę patirtį, metodus, priemones, kuriomis būtų grindžiamas šiuolaikinis jaunimo ugdymas pakitusiomis visuomeninėmis sąlygomis.
Këto drejtime kërkimore përcaktojnë pritshmëritë e studiuesve; të gjurmojë përvojën tradicionale, metodat dhe mjetet e edukimit të personalitetit shpirtëror nga trashëgimia afatgjatë e kulturës pedagogjike, e cila do të ishte bazë për edukimin modern të të rinjve në kushtet e ndryshuara shoqërore.
Liaudies pedagogikos idėjos ir istorinė vaikų ugdymo praktika pradėjo formuotis gimininėje gentinėje bendruomenėje, vėliau plėtojosi tautoje, etninėje aplinkoje.
Idetë e pedagogjisë popullore dhe praktika historike e edukimit të fëmijëve filluan të formohen në bashkësinë fisnore, më vonë u zhvilluan grupet shoqërore, etnike, popullore, dhe kombet.
Ankstyvojoje liaudies kultūroje vyravo sinkretinės vaikų religinio auklėjimo formos.
Në kulturën e hershme popullore, mbizotëronin format sinkretike të edukimit fetar të fëmijëve.
Vaikų istorine ugdymo praktika susidomėta XIX a. antroje pusėje išsiplėtus etnologijos ir pedagogikos tyrimams, jiems diferencijuojantis ir didėjant paprastų žmonių vaidmeniui visuomeniniame gyvenime.
Interesimet për të hulumtuar këtë aspekt historike të edukimit të fëmijëve shkenca ishte e interesuar që në gjysmën e dytë të shekullin XIX. me zgjerimin e kërkimeve etnologjike e pedagogjike, diferencimin e tyre dhe rritjen e rolit të njerëzve të thjeshtë në jetën publike.
1864 m. liaudies pedagogikos terminą pirmasis pavartojo rusų pedagogas K. Ušinskis.
Në vitin 1864 termi pedagogji popullore ruse u përdor për herë të parë nga pedagogu rus Konstantin Ushinski.
Pirmieji liaudies pedagogikos tyrinėtojai (rusų pedagogai Konstantinas Ušinskis, P. Kapteriovas, G. Vinogradovas) daugiausia rėmėsi tautosakos ir etnografijos šaltiniais, tyrė liaudies požiūrį į ugdymą ir praktines ugdymo priemones.
Studiuesit e parë të pedagogjisë popullore (pedagogët rusë përveq K. Ushinskit ishin edhe P. Kapteriovi, G. Vinogradovi) e të cilët u mbështetën kryesisht në burimet folklorike dhe etnografike, studiuan qëndrimet popullore ndaj arsimit dhe mjetet praktike të edukimit.