Ana Kalandadze , nada o 15 de decembro de 1924, Khidistavi, Ozurgeti Mazra e finada o.
ანა კალანდაძე (დ. 15 დეკემბერი, 1924, ხიდისთავი, ოზურგეთის მაზრა — გ.


11 de marzo de 2008, Tbilisi, foi unha poeta xeorxiana .
11 მარტი, 2008, თბილისი) — ქართველი პოეტი.

Tradución
ბიოგრაფია

Naceu no seo dunha familia campesiña da rexión de Ozurgeti. Formouse no instituto de Kutaisi ata 1941 . e logo continuou estudos de filoloxía na Universidade Estatal de Tbilisi 1941 continuou os seus estudos na Facultade de Filoloxía da Universidade Estatal de Tbilisi, para graduarse en linguas caucásicas en 1946.
ანა კალანდაძე დაიბადა ოზურგეთის მაზრის სოფელ ხიდისთავში 1924 წლის 15 დეკემბერს გლეხის, პავლე კალანდაძის ოჯახში. საშუალო სკოლა ქუთაისში დაამთავრა 1941 წელს. ლექსების წერა დაიწყო 11 წლის ასაკში. 1941 წელს სწავლა განაგრძო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა კავკასიური ენების სპეციალობით 1946 წელს. პირველი ლექსები გამოაქვეყნა იმავე წელს გაზეთ „ლიტერატურა და ხელოვნებასა“ და ჟურნალ „მნათობში“.

Os seus primeiros poemas publicounos nas revistas Literatura da khelovneba e "Mnatobi" dese ano 1946 . Dende 1952 traballou como investigador aprincipal no Departamento de Lexicoloxía do Instituto de LingüísticaArnold Chikobava da Academia de Ciencias de Xeorxia.
1952 წლიდან მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის არნოლდ ჩიქობავას სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის ლექსიკოლოგიის განყოფილებაში უფროსი მეცნიერ თანამშრომლის თანამდებობაზე. ლექსების პირველი კრებული გამოსცა 1953 წელს ანა კალანდაძის შემდგომი პოეტური კრებულები გამოიცა 1958, 1960, 1967, 1976 და სხვ. წლების განმავლობაში მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო ენის მუდმივი კომისიის წევრად, მწერალთა კავშირის გამგეობის პრეზიდიუმისა და ენათმეცნიერების ინსტიტუტის სამეცნიერო საბჭოს წევრად. საბჭოთა პერიოდში დაჯილდოებული იყო „საპატიო ნიშნის“ ორი ორდენით და ღირსების ორდენით. 1983 წელს მიენიჭა თბილისის საპატიო მოქალაქის წოდება.

Publicou o seu primeiro poemario en 1953 e outras recolleitas da súa poesía apareceron en 1958, 1960, 1967 e 1976.
1985 წელს ციკლისათვის „თავაწეული ქართული დროშები“ მიენიჭა შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია. იმავე წელს გახდა გალაკტიონ ტაბიძის სახელობის პრემიის ლაურეატი.

Dende 1993 foi académica da Academia de Ciencias de Xeorxia.
1993 წელს აირჩიეს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსად. 1997 წელს მიენიჭა საქართველოს სახელმწიფო პრემია პუბლიცისტიკის დარგში – თხზულებათა მეორე ტომში შესული პუბლიცისტურ-ესეისტური წერილებისათვის. 2006 წელს მიიღო ლიტერატურული პრემია „საბა“ ლიტერატურაში შეტანილი განსაკუთრებული ღვაწლისთვის. გარდაიცვალა 2008 წლის 11 მარტს, ინსულტის შედეგად. დაკრძალულია მთაწმინდის პანთეონში.

Traduciu ao xeorxiano a Stéphene Mallarmé eAlexandr Pushkin entre outros poetas clásicos.
მისი ლექსები თარგმნილია რუსულ, ინგლისურ, ფრანგულ, პოლონურ და სხვა ენებზე. ყველაზე სრულია მისი ორტომეული, სადაც ორიგინალური ლექსების გარდა დაბეჭდილია სტეფან მალარმეს, ალექსანდრე პუშკინისა და სხვა პოეტური თარგმანები, აგრეთვე წერილები, ესეები და მოგონებები.