Manuel María Fernández Teixeiro
Manuel María
Arms and instruments of war, oil on canvas, 169 x 313 cm, Madrid, Museo del Prado.
Armas e instrumentos de guerra, óleo sobre lenzo, 169 x 313 cm, Madrid, Museo do Prado.
Arms and instruments of war is a oil painting of the baroque Flemish painter Pieter Boel (1622 -1674).
Armas e instrumentos de guerra é unha pintura ó óleo do pintor barroco flamengo Pieter Boel (1622 -1674).
The picture is in the collection in the Museum del Prado of Madrid.
O cadro consérvase no Museo do Prado de Madrid.
It has dimensions of 169 x 313 cm.
Ten unhas dimensións de 169 x 313 cm.
The composition follows models of Jan Fyt.
A composición segue modelos de Jan Fyt.
It appears a dog to carón of armaduras, arms and three musical instruments: a drum or timbal, a natural trumpet and a modern cornet.
Aparece un can a carón de armaduras, armas e tres instrumentos musicais: un tambor ou timbal, unha trompeta natural e unha corneta moderna.
The timbal of the nazaritas was employed Spanish poles, and the semicircular horn was common in France until 1665.
O timbal dos nazaritas foi empregado polos españois, e o corno semicircular foi frecuente en Francia até 1665.
The picture belongs to the Real Collection.
O cadro pertence á Colección Real.
It formed part of the collection Isabel Farnesio, of the Grand Palace de San Ildefonso.
Formou parte da colección Isabel Farnesio, do Palacio da Granxa de San Ildefonso.
The the end of the 18th century it was at in the Palace of Aranjuez, and in 1848 sent to the Museum del Prado.
A finais do século XVIII pasou a estar no Palacio de Aranjuez, e en 1848 pasou ao Museo do Prado.
Arms and instruments of war, in the web of the Museo del Prado (in Castilian).
Armas e instrumentos de guerra, ficha na web do Museo do Prado (en castelán).
First mass in Kabilia.
Primeira misa en Cabilia.
First masa in Kabylie (French: Première messe en Kabylie) is a oil painting by the French painter Horace Vernet.
Primeira misa en Cabilia é unha pintura ó óleo do pintor francés Horace Vernet (1789 -1863).
It is in the collection of the Museum Cantonal of Beautiful Arts (MCBA) of Lausanne, where it was donated in 1959 by Edgar Kaufmann Jr.
Consérvase no Museo Cantonal de Belas Artes (MCBA) de Lausana, logo de que fose doado en 1959 por Edgar Kaufmann jr.
It has some dimensions of 195 x 130 cm.
Ten unhas dimensións de 195 x 130 cm.
Description
Características
The picture represents the diffusión of the Christianity how part of the legitimation of the western collonialism.
O cadro representa a difusión do cristianismo como parte da lexitimación do imperialismo occidental.
The ceremony that gives title to the work was celebrated French Empire settlement in Kabylie (in the south of Algeria) on 14 June 1853, to commemorate the twentieth anniversary of the arrival to the country.
A cerimonia que dá título á obra foi celebrada polo Imperio Francés en Cabilia (no sueste de Alxeria) o 14 de xuño de 1853 para conmemorar o vixésimo aniversario da chegada ao país.
The work was done to be exhibited in París as propaganda of the Second Empire.
A obra foi feita para ser exposta en París como propaganda do Segundo Imperio.
Of this the religious dimension of the scene, in the moment of glorification to God in a country of infidels.
Desta a dimensión relixiosa da escena, no momento de glorificar a Deus nun país de infieis.
The fact that the action takes place in northern Africa shows in the presence of the spahis and the babouchas in first plane.
O feito de que a acción ten lugar en África do Norte móstrase na presenza dos spahis e as babouchas en primeiro plano.
Canda It they appear the officials in position of repouso and the fusís of the soldiers.
Canda a eles aparecen os oficiais en posición de repouso e os fusís dos soldados.
The looks concentrate in the hands interwoven of the abbot and in the cross of the altar, to the foot which amorean the drums of the military band, in a clear sample of the sword how element evanxelizador.
As miradas concéntranse nas mans entrelazadas do abade e na cruz do altar, ao pé do cal se amorean os tambores da banda militar, nunha clara mostra da espada como elemento evanxelizador.
The fog that hides partially the cross manifests the inmaterial presence of God.
A néboa que esconde parcialmente a cruz manifesta a presenza inmaterial de Deus.
But, a contemporary vision could interpreted how it is a veil enveloping a massacre carried out against the indigenous people.
Porén, unha visión contemporánea podería interpretala como un veo púdico sobre a masacre levada a cabo contra os pobos indíxenas.
The father François Régis (1808-1880), abbot of Ours Lady of Staouëli, celebrated the mass in the shores of Oued-Agrioun.
O padre François Régis (1808-1880), abade de Nosa Señora de Staouëli, celebrou a misa nas beiras de Oued-Agrioun.
Behind him appears father Thomas of Aquin.
Tras del aparece o padre Thomas de Aquin.
This episode took place to the end of the campaign of the Babors, led by Marshal Randon.
Este episodio tivo lugar ao remate da campaña dos Babors, liderada polo Mariscal Randon.
In a letter written by Vernet, 25 May 1854, he explains that in the work «The moment that chose is that of the elevation, when the weapon substituted the bell, and the incense the smoke of the dust»
Nunha carta escrita por Vernet o 25 de maio de 1854, explica que na obra «O momento que escollín é o da elevación, cando a arma substituíu a campá, e o incenso o fume do po»
First misa in Cabilia, in the web of the MCBA (in Castilian).
Primeira misa en Cabilia, ficha na web do MCBA (en castelán).
Memoirs of a Peasant Boy Memorias dun neno labrego é unha novela social e histórica de Xosé Neira Vilas publicada na Arxentina o 5 de xaneiro de 1961.
Memorias dun neno labrego é unha novela social e histórica de Xosé Neira Vilas publicada na Arxentina o 5 de xaneiro de 1961.
Consultado o 6 de xaneiro de 2016. ↑ http://praza.gal/cultura/10651/falece-o-escritor-xose-neira-vilas/.
Consultado o 6 de xaneiro de 2016. ↑ "Falece o escritor Xosé Neira Vilas". Praza Pública. 27 de novembro de 2015.
Missing or empty |title= (help) ↑ http://www.lavozdegalicia.es/noticia/cultura/2015/07/22/memorias-dun-neno-labrego-chega-a-sua-edicion-numero-35/0003_201507H22P33991.htm.
Consultado o 27 de novembro de 2015. Cita novas Data 27 de novembro de 2015 Obra Praza Pública Título Falece o escritor Xosé Neira Vilas URL http://praza.gal/cultura/10651/falece-o-escritor-xose-neira-vilas/ ↑ F, X (22 de xullo de 2015). "«Memorias dun neno labrego» chega á súa edición número 35".
Missing or empty |title= (help) ↑ "Presentación da nova edición de MEMORIAS DUN NENO LABREGO", artigo na web de Galaxia, 26 de xaneiro de 2011. ↑ Ficha na web de Galaxia. ↑ G. Calaza, Iván (8 de agosto de 2016).
La Voz de Galicia. Consultado o 4 de xaneiro de 2016. Cita novas Apelidos F Nome X Data 22 de xullo de 2015 Obra La Voz de Galicia Título «Memorias dun neno labrego» chega á súa edición número 35 URL http://www.lavozdegalicia.es/noticia/cultura/2015/07/22/memorias-dun-neno-labrego-chega-a-sua-edicion-numero-35/0003_201507H22P33991.htm ↑ "Presentación da nova edición de MEMORIAS DUN NENO LABREGO", artigo na web de Galaxia, 26 de xaneiro de 2011. ↑ Ficha na web de Galaxia. ↑ G. Calaza, Iván (8 de agosto de 2016).
En xullo de 1936 apareceu La Voz de Cotobad baixo a súa dirección.[1][2][3]
En xullo de 1936 apareceu La Voz de Cotobad baixo a súa dirección.[8][9][10]
Tras ser detido, ademais, foi obrigado a borrar con sosa cáustica as pintadas a prol do Estatuto.[1] Tivo que traballar no ensino privado e xunto co crego Ramón Davila García creou a Academia Menéndez y Pelayo no pazo de Amarante,[lower-alpha 1] ata que en 1950 puido recuperar a cátedra de instituto e puido doutorarse, o que fixo na Universidade de Madrid cunha tese sobre o Colexio de Fonseca.
Tras ser detido, ademais, foi obrigado a borrar con sosa cáustica as pintadas a prol do Estatuto.[11] Tivo que traballar no ensino privado e xunto co crego Ramón Davila García creou a Academia Menéndez y Pelayo no pazo de Amarante,[lower-alpha 1] ata que en 1950 puido recuperar a cátedra de instituto e puido doutorarse, o que fixo na Universidade de Madrid cunha tese sobre o Colexio de Fonseca.
O 6 de maio de 1950[1] foi nomeado catedrático de Xeografía e Historia do Instituto Nacional Masculino de Lugo[13] (actual IES Lucus Augusti) ata 1959, no que foi secretario e xefe de estudos, colaborando tamén co Museo Provincial e co Museo Diocesano e Catedralicio.
O 6 de maio de 1950[12] foi nomeado catedrático de Xeografía e Historia do Instituto Nacional Masculino de Lugo[13] (actual IES Lucus Augusti) ata 1959, no que foi secretario e xefe de estudos, colaborando tamén co Museo Provincial e co Museo Diocesano e Catedralicio.
O 19 de abril de 1951 foi nomeado membro numerario da Real Academia Galega, na que ingresou o 8 de maio, ocupando a cadeira que deixara Castelao.[1] Foi presentado por Salustiano Portela Pazos, Ramón Otero Pedrayo e Luís Iglesias Iglesias, e o seu discurso de ingreso, Roseiras e paxariños nas cantigas dun serán (Coplas que se cantaban nas ruadas de Loureiro de Cotobade), foi contestado por Otero Pedrayo.[2] Durante uns meses de 1997 foi presidente en funcións da institución.[3]
O 19 de abril de 1951 foi nomeado membro numerario da Real Academia Galega, na que ingresou o 8 de maio, ocupando a cadeira que deixara Castelao.[14] Foi presentado por Salustiano Portela Pazos, Ramón Otero Pedrayo e Luís Iglesias Iglesias, e o seu discurso de ingreso, Roseiras e paxariños nas cantigas dun serán (Coplas que se cantaban nas ruadas de Loureiro de Cotobade), foi contestado por Otero Pedrayo.[15] Durante uns meses de 1997 foi presidente en funcións da institución.[16]
Outros cargos e actividades que desempeñou Fraguas ao longo da súa vida foron, entre outros, a coordinación da sección de Antropoloxía cultural do Consello da Cultura Galega (1983), promotor, membro numerario e bibliotecario da Real Academia Galega de Ciencias,[1] correspondente da Real Academia de la Historia, a Associação dos Arqueólogos Portugueses e a Sociedade Portuguesa de Antropologia e Etnologia.
Outros cargos e actividades que desempeñou Fraguas ao longo da súa vida foron, entre outros, a coordinación da sección de Antropoloxía cultural do Consello da Cultura Galega (1983), promotor, membro numerario e bibliotecario da Real Academia Galega de Ciencias,[19] correspondente da Real Academia de la Historia, a Associação dos Arqueólogos Portugueses e a Sociedade Portuguesa de Antropologia e Etnologia.
En 1992 o consello da Xunta de Galicia nomeouno cronista xeral de Galicia.[2] En 1994 dooulle ao museo a súa biblioteca particular, composta por uns 20 000 volumes.[3]
En 1992 o consello da Xunta de Galicia nomeouno cronista xeral de Galicia.[20] En 1994 dooulle ao museo a súa biblioteca particular, composta por uns 20 000 volumes.[3]
A capela ardente situouse no auditorio do Museo do Pobo Galego, antes de que o seu corpo pasase a repousar ao lado de Aurelio Aguirre e Ramón María del Valle-Inclán, no cemiterio de Boisaca.[1][2]
A capela ardente situouse no auditorio do Museo do Pobo Galego, antes de que o seu corpo pasase a repousar ao lado de Aurelio Aguirre e Ramón María del Valle-Inclán, no cemiterio de Boisaca.[21][22]
"O Entroido nas terras do Sul de Cotobade", 1930, Nós 77. p. 84-94.[1] "Do folk-lore de Armeses-Listanco", 1931, Nós 96. pp. 221–227.[2] "As lêndas da Fonte Pormás", 1932, Nós 108, pp. 218–221.[3] "O pazo", 1933, Universitarios.
"O Entroido nas terras do Sul de Cotobade", 1930, Nós 77. p. 84-94.[24] "Do folk-lore de Armeses-Listanco", 1931, Nós 96. pp. 221–227.[25] "As lêndas da Fonte Pormás", 1932, Nós 108, pp. 218–221.[26] "O pazo", 1933, Universitarios.
Revista de la F.U.E. 2, p. 9.[4] "Noite", 1933, Cristal 8. p. 11.
Revista de la F.U.E. 2, p. 9.[27] "Noite", 1933, Cristal 8. p. 11.
"Una página de la vida académica del Doctor Fontán", 1946, en D. Domingo Fontán y su mapa…, IPS. p. 119-124.[5] "Máscaras y sermones del carnaval en Cotobad", 1946, RDTP t.
"Una página de la vida académica del Doctor Fontán", 1946, en D. Domingo Fontán y su mapa…, IPS. p. 119-124.[28] "Máscaras y sermones del carnaval en Cotobad", 1946, RDTP t.
Geografía de Galicia, 1953, Porto y Cía editores.[1] "Apuntes sobre mámoas lucenses", 1953, CEG t.
Geografía de Galicia, 1953, Porto y Cía editores.[29] "Apuntes sobre mámoas lucenses", 1953, CEG t.
Santiago de Compostela, 1957, Temas españoles n.º 332, Publicaciones españolas.[2] "El aguinaldo de Reyes", 1957, Vida Gallega 718/22, p. 17.
Santiago de Compostela, 1957, Temas españoles n.º 332, Publicaciones españolas.[31] "El aguinaldo de Reyes", 1957, Vida Gallega 718/22, p. 17.
"La sociedad Amigos del Arte de Santiago de Compostela", 1974, Abrente (Santiago de Compostela) 6, p. 39-61.[1] "Castelao en Cotobade", 1975, Boletín de la Real Academia Gallega nº 357, p. 54-59.[2] "Lembrando a Paulino Pedret Casado", 1977, Boletín de la Real Academia Gallega nº 359, p. 321-334.[2] Manuel Murguía, 1979, Colección "Hombres que hicieron Galicia", Banco del Noroeste.[3] "Literatura oral en Galicia", 1980, Evolución cultural de Galicia: ciclo de conferencias, CAV.[4] "O M.I. Sr. Dr. Salustiano Portela Pazos", 1980, Boletín de la Real Academia Gallega nº 360, p. 490-496.[2] Aportacións ó cancioneiro de Cotobade, 1985, Fundación Otero Pedrayo.[5] El traje gallego, 1985, Fundación Pedro Barrié de la Maza.
"La sociedad Amigos del Arte de Santiago de Compostela", 1974, Abrente (Santiago de Compostela) 6, p. 39-61.[33] "Castelao en Cotobade", 1975, Boletín de la Real Academia Gallega nº 357, p. 54-59.[30] "Lembrando a Paulino Pedret Casado", 1977, Boletín de la Real Academia Gallega nº 359, p. 321-334.[30] Manuel Murguía, 1979, Colección "Hombres que hicieron Galicia", Banco del Noroeste.[34] "Literatura oral en Galicia", 1980, Evolución cultural de Galicia: ciclo de conferencias, CAV.[35] "O M.I. Sr. Dr. Salustiano Portela Pazos", 1980, Boletín de la Real Academia Gallega nº 360, p. 490-496.[30] Aportacións ó cancioneiro de Cotobade, 1985, Fundación Otero Pedrayo.[36] El traje gallego, 1985, Fundación Pedro Barrié de la Maza.
Romarías e santuarios, 1988, Biblioteca Básica da Cultura Galega, Galaxia.[6] Celso Emilio Ferreiro, 1989, Real Academia Galega.
Romarías e santuarios, 1988, Biblioteca Básica da Cultura Galega, Galaxia.[32] Celso Emilio Ferreiro, 1989, Real Academia Galega.
Do Entroido, 1994, Museo do Pobo Galego.[lower-alpha 1] A festa popular en Galicia, 1995, Publicacións do Seminario de Estudos Galegos, Ediciós do Castro.[7] As cousas de Antonio de Insuela, 1996, Colección de autores 3, El Correo Gallego / Caja de Madrid.[8] Cantigueiro de Cotobade, 1998 (reedición), Ediciós do Castro, Sada.
Do Entroido, 1994, Museo do Pobo Galego.[lower-alpha 3] A festa popular en Galicia, 1995, Publicacións do Seminario de Estudos Galegos, Ediciós do Castro.[37] As cousas de Antonio de Insuela, 1996, Colección de autores 3, El Correo Gallego / Caja de Madrid.[38] Cantigueiro de Cotobade, 1998 (reedición), Ediciós do Castro, Sada.