Kkes aɣbel, terreḍ aɣilif!
Mook di keen Sorgen, aver denk dor över no!
Ṣemmeḍ yilel.
Dat Meer is koolt.
Wid inudan ufan i d- yeqqar umɣar azemni.
„’keen söcht, de schall finnen“, sä de Wiese.
Uriɣ tafyirt ɣef tfelwit.
Ik heff en Satz an de Tofel schreven.
Ur fhimeɣ ara awal-a.
Ik heff düt Woort nich verstohn.