# he/06maZDmGztKT.xml.gz
# th/06maZDmGztKT.xml.gz
(src)="1"> בני- אדם מתחילים לשים זה את זה בקופסאות
(trg)="1"> มนุษย์เราแบ่งผู้คนรอบตัวใส่กล่องต่างๆ
(src)="2"> ברגע בו הם רואים זה את זה --
(trg)="2"> ตั้งแต่วินาทีแรกที่เราพบกัน
(src)="3"> האם אדם זה מסוכן ? האם הוא מושך ?
(trg)="3"> คนคนนี้อันตรายหรือเปล่า ? น่าสนใจไหม ?
(src)="4"> האם הוא בן- זוג פוטנציאלי ? האם יש בו פוטנציאל להיכרות ברשת ?
(trg)="4"> เหมาะสมที่จะเป็นคู่ของเราหรือเปล่า ? หรือจะเป็นโอกาสในการติดต่องานไหม ?
(src)="5"> אנו עורכים את החקירה הקטנה הזו כשאנו פוגשים אנשים
(trg)="5"> เราทำการสอบสวนเล็กๆ เมื่อเราพบกัน
(src)="6"> כדי לערוך " קורות חיים " מנטליים שלהם .
(trg)="6"> เพื่อทำประวัติของพวกเขาในหัวเรา
(src)="7"> מה שמך ? מאין באת ?
(trg)="7"> คุณชื่ออะไร ? มาจากที่ไหน ?
(src)="8"> בן כמה אתה ? במה אתה עוסק ?
(trg)="8"> อายุเท่าใหร่ ? ทำอาชีพอะไร ?
(src)="9"> ואחר הגישה שלנו נעשית אישית יותר .
(trg)="9"> แล้วเราก็ถามลึกลงไปถึงเรื่องส่วนตัว
(src)="10"> היית פעם חולה ?
(trg)="10"> คุณเคยป่วย เป็นโรคอะไรมารึเปล่า ?
(src)="11"> התגרשת פעם ?
(trg)="11"> เคยหย่ามั้ย ?
(src)="12"> האם יש לך כרגע ריח- פה , כשאתה עונה על החקירה שלי ?
(trg)="12"> คุณมีกลิ่นปากรึเปล่า ในระหว่างที่ตอบคำถามอยู่นี่
(src)="13"> מה מעניין אותך ? מי מעניין אותך ?
(trg)="13"> คุณสนใจเรื่องอะไร ? คุณสนใจใคร ?
(src)="14"> עם איזה מגדר היית רוצה לשכב ?
(trg)="14"> คุณชอบมีสัมพันธ์กับคนเพศไหน ?
(src)="15"> אני יודעת .
(trg)="15"> ฉันเข้าใจ
(src)="16"> אנו מחווטים מבחינה עצבית
(trg)="16"> เราถูกโปรแกรมทางพันธุกรรมกำหนดไว้
(src)="17"> לחפש אנשים שדומים לנו .
(trg)="17"> ให้ตามหาผู้คนที่มีลักษณะเหมือนกับเรา
(src)="18"> אנו מתחילים ליצור חבורות מיד כשאנו מספיק גדולים
(trg)="18"> เราเริ่มสร้างกลุ่มของตัวเองทันทีที่เราโตพอ
(src)="19"> כדי להבין את ההרגשה של להיות מקובל .
(trg)="19"> ที่จะรู้ว่าความรู้สึกของการได้รับการยอมรับเป็นอย่างไร
(src)="20"> אנו מתחברים על יסוד כל דבר שהוא --
(trg)="20"> เราผูกพันกันด้วยทุกสิ่งที่เราจะสัมพันธ์กันได้
(src)="21"> העדפות מוסיקליות , גזע , מגדר , השכונה בה גדלנו ,
(trg)="21"> ความชอบด้านดนตรี เชื้อชาติ เพศ หรือแม้แต่ละแวกบ้านที่เราโตมา
(src)="22"> אנו מחפשים סביבות שמחזקות את הבחירות האישיות שלנו .
(trg)="22"> เรามองหาสภาพแวดล้อมที่ขับเน้นความชอบของเรา
(src)="23"> אבל לפעמים , עצם השאלה , " במה אתה עוסק ? "
(trg)="23"> แต่ว่าก็ว่าเหอะ บางครั้งคำถามธรรมดาว่า คุณทำงานอะไร ?
(src)="24"> יוצרת תחושה שמישהו פותח קופסה קטנה
(trg)="24"> อาจทำให้เรารู้สึกว่า เค้ากำลังเปิดกล่องใบเล็กจิ๋ว
(src)="25"> ומבקש ממך לדחוס את עצמך לתוכה .
(trg)="25"> แล้วขอให้คุณยัดตัวของคุณลงในนั้น
(src)="26"> כי הקטגוריות , כך גיליתי , הן מגבילות מדי .
(trg)="26"> เพราะการแบ่งประเภทแบบนั้น ฉันพบว่า เป็นขอบเขตที่แคบเกินไป
(src)="27"> הקופסאות צרות מדי .
(trg)="27"> กล่องเหล่านั้นแคบเกินไป
(src)="28"> וזה עלול להיות מסוכן מאד .
(trg)="28"> และสิ่งนั้นก็อาจเป็นเรื่องอันตรายได้
(src)="29"> אז הנה הצהרת הגילוי הנאות שלי ,
(trg)="29"> ดังนั้น เพื่อทำความรู้จัก และปฏิเสธข้อจำกัดต่างๆเกี่ยวกับฉัน
(src)="30"> לפני שנתעמק בכך יותר מדי .
(trg)="30"> ก่อนที่เราจะลงลึกกันต่อไป
(src)="31"> גדלתי בסביבה מאד מוגנת .
(trg)="31"> ฉันเติบโตขึ้นมาในสิ่งแวดล้อมที่ได้รับการปกป้องจากขนบ
(src)="32"> גדלתי בעיר התחתית של מנהטן בתחילת שנות ה- 80 ,
(trg)="32"> ฉันถูกเลี้ยงดูมา ในแมนฮัตตัน ในช่วงต้นทศวรรษ 1980
(src)="33"> שני רחובות ממוקד הרעש של מוסיקת פאנק .
(trg)="33"> ห่างจากศูนย์กลางของดนตรีแนวพังค์ ไปสองช่วงตึก
(src)="34"> הייתי מוגנת מפני כאבי הגזענות
(trg)="34"> ฉันได้รับการปกป้องจากความเชื่อที่ไม่มีเหตุผลทั้งหลาย
(src)="35"> והמגבלות החברתיות של חינוך דתי .
(trg)="35"> และจากข้อจำกัดทางสังคมต่างๆ ที่มีอยู่ในการเลี้ยงดูเด็กในสังคมเคร่งศาสนา
(src)="36"> במקום ממנו באתי , אם אינך מלכת דראג או הוגה- דעות קיצוני
(trg)="36"> ในแถบที่ฉันโตมา ถ้าคุณไม่ใช่นางโชว์ หรือ นักคิดหัวสมัยใหม่
(src)="37"> או איזה אמן במה מסוג כלשהו ,
(trg)="37"> หรือนักแสดง อะไรซักอย่างแล้วล่ะก็
(src)="38"> את היית הטיפוס המוזר .
(trg)="38"> คุณเป็นตัวประหลาด
(src)="39"> [ צחוק ]
(trg)="39"> ( หัวเราะ )
(src)="40"> זה היה חינוך לא- שמרני ,
(trg)="40"> มันเป็นการเลี้ยงดูที่ผิดไปจากขนบ
(src)="41"> אך כילדה ברחובות ניו- יורק ,
(trg)="41"> แต่ในฐานะที่เป็นเด็กนิวยอรค์
(src)="42"> את לומדת לבטוח בחושים שלך ,
(trg)="42"> คุณจะเรียนรู้ที่จะเชื่อสัญชาติญาณของตัวเอง
(src)="43"> את לומדת לזרום עם הרעיונות שלך .
(trg)="43"> คุณเรียนรู้ที่จะทำตามความคิดของคุณ
(src)="44"> אז כשהייתי בת 6 , החלטתי שאני רוצה להיות בן .
(trg)="44"> เพราะงั้น ตอนหกขวบ ฉันจึงตัดสินใจที่จะเป็นเด็กผู้ชาย
(src)="45"> הלכתי לביה" ס יום אחד , והבנים לא נתנו לי לשחק איתם כדורסל .
(trg)="45"> ฉันไปโรงเรียนวันหนึ่ง แล้วคนอื่นๆ ไม่ยอมให้ฉันเล่นบาสเก็ตบอลกับพวกเขา
(src)="46"> הם אמרו שהם לא מסכימים שבנות ישחקו .
(trg)="46"> พวกเขาบอกว่า ไม่ให้ผู้หญิงเล่นหรอก
(src)="47"> אז הלכתי הביתה וגילחתי את ראשי ,
(trg)="47"> เพราะงั้น ฉันจึงกลับบ้าน โกนหัว
(src)="48"> ולמחרת חזרתי ואמרתי , " אני בן " .
(trg)="48"> แล้วก็กลับมาในวันรุ่งขึ้น แล้วบอกว่า " ฉันเป็นผู้ชาย "
(src)="49"> כי מי ידע מה ההבדל , נכון ?
(trg)="49"> ใครจะไปรู้ ใช่ไหม
(src)="50"> כשאת בת 6 את אולי יכולה לעשות זאת .
(trg)="50"> ตอนคุณอายุหกขวบ คุณอาจจะสามารถทำแบบนั้นได้
(src)="51"> לא רציתי שמישהו יידע שאני בת , ואיש באמת לא ידע .
(trg)="51"> ฉันไม่อยากให้ใครรู้ว่าฉันเป็นเด็กผู้หญิง แล้วพวกเขาก็ไม่รู้
(src)="52"> המשכתי בהתחזות הזו במשך 8 שנים .
(trg)="52"> ฉันเก็บความลับไว้ได้ เป็นเวลาแปดปี
(src)="53"> זאת אני בגיל 11 .
(trg)="53"> นี่คือภาพของฉันตอนฉันอายุสิบเอ็ด
(src)="54"> גילמתי ילד בשם וולטר
(trg)="54"> ฉันเล้นเป็นเด็กผู้ชายชื่อ วอลเตอร์
(src)="55"> בסרט בשם " ג' וליאן פו " .
(trg)="55"> ในหนังเรื่อง " จูเลียน โป "
(src)="56"> הייתי נער- רחוב קשוח שעקב אחרי כריסטיאן סלייטר והציק לו .
(trg)="56"> เป็นเด็กข้างถนนที่เดินตาม คอยกวนใจ คริสเตียน สเลเตอร์
(src)="57"> אתן רואות , הייתי גם ילדה- שחקנית ,
(trg)="57"> เห็นมั้ย ฉันเป็นนักแสดงเด็กด้วย
(src)="58"> מה שהכפיל את שכבות המשחק של הזהות שלי ,
(trg)="58"> ซึ่งทำให้มีชั้นของการแสดงมาปกคลุม ตัวตนของฉันเพิ่มขึ้นไปอีก
(src)="59"> כי איש לא ידע שאני בעצם ילדה שמגלמת דמות של ילד .
(trg)="59"> เพราะไม่มีใครรู้ว่า ที่จริงแล้วฉันเป็นเด็กผู้หญิงที่เล่นเป็นเด็กผู้ชาย
(src)="60"> למעשה , איש מאלה שהכרתי לא ידע שאני ילדה --
(trg)="60"> อันที่จริง ไม่มีใครในชีวิตฉันตอนนั้น รู้เลยว่าฉันเป็นผู้หญิง
(src)="61"> לא המורים בביה" ס , לא חברי ,
(trg)="61"> คุณครู หรือเพื่อนที่โรงเรียนก็ไม่รู้
(src)="62"> ולא הבמאים שאיתם עבדתי .
(trg)="62"> ผู้กำกับที่ฉันทำงานด้วยก็ไม่รู้
(src)="63"> הילדים היו ניגשים אלי בכיתה
(trg)="63"> เด็กคนอื่นๆ มักจะเดินเข้ามาหาฉันในห้องเรียน
(src)="64"> ותופסים אותי בגרון כדי לבדוק אם יש גרוגרת
(trg)="64"> แล้วก็จับคอฉันเพื่อหาลูกกระเดือก
(src)="65"> או תופסים אותי במפשעה כדי לבדוק עם מה אני עובדת .
(trg)="65"> หรือจับเป้ากางเกงเพื่อเช็คดู
(src)="66"> כשהייתי הולכת לשירותים , הייתי מסובבת את הנעליים בתא
(trg)="66"> เวลาเข้าห้องน้ำ ฉันจะหันรองเท้ากลับในห้องน้ำ
(src)="67"> כדי שייראה כאילו אני משתינה בעמידה .
(trg)="67"> เพื่อให้ดูเหมือนว่าฉันกำลังยืนฉี่อยู่
(src)="68"> כשהייתי ישנה מחוץ לבית היו לי התקפי בהלה
(trg)="68"> เวลาไปนอนบ้านเพื่อน ฉันจะหวาดผวา
(src)="69"> כשניסיתי ליידע את הבנות שלא כדאי להן לנשק אותי ,
(trg)="69"> พยายามบอกพวกเด็กผู้หญิงว่า พวกเธอไม่ควรจะจูบฉันหรอก
(src)="70"> מבלי לחשוף את עצמי .
(trg)="70"> โดยไม่เปิดเผยว่าฉันเป็นผู้หญิง
(src)="71"> אבל ראוי לציין
(trg)="71"> ทั้งนี้ทั้งนั้น เป็นเรื่องจำเป็นที่ฉันจะต้องบอกว่า
(src)="72"> שלא שנאתי את הגוף שלי או את אברי המין שלי .
(trg)="72"> ฉันไม่ได้รังเกียจร่างกาย หรืออวัยวะเพศของฉัน
(src)="73"> לא הרגשתי שאני נמצאת בגוף הלא- נכון .
(trg)="73"> ฉันไม่ได้รู้สึกว่าฉันอยู่ในร่างที่ไม่ใช่
(src)="74"> הרגשתי שאני משחקת תפקיד מורכב מאד .
(trg)="74"> ฉันรู้สึกว่าฉันกำลังแสดงบทบาทหนึ่งอยู่
(src)="75"> לא הייתי מתקבלת כטרנסג 'נדרית .
(trg)="75"> ฉันคงไม่ผ่านคุณสมบัติการเป็นคนข้ามเพศหรอก
(src)="76"> אילו המשפחה שלי היו מסוג האנשים שמאמינים בטיפול נפשי ,
(trg)="76"> ถ้าครอบครัวของฉันเป็นพวกที่เชื่อในการบำบัดเรื่องเหล่านี้
(src)="77"> הם ודאי היו מאבחנים אותי
(trg)="77"> พวกเขาก็คงวินิจฉัยฉันไปแล้ว
(src)="78"> כמי שהמגדר שלה בלתי- מוגדר
(trg)="78"> ว่าเป็นอะไรประมาณ ภาวะสับสนทางเพศ
(src)="79"> ונותנים לי הורמונים כדי לעכב את הבגרות המינית .
(trg)="79"> แล้วก็ให้ฮอร์โมนฉัน เพื่อเลื่อนวัยเจริญพันธุ์ออกไป
(src)="80"> אך במקרה שלי ,
(trg)="80"> แต่ในกรณีของฉัน
(src)="81"> פשוט התעוררתי יום אחד בגיל 14 ,
(trg)="81"> ฉันก็แค่ตื่นขึ้นมาวันนึง ตอนฉันอายุสิบสี่
(src)="82"> והחלטתי שאני רוצה לחזור להיות בת .
(trg)="82"> แล้วตัดสินใจว่า ฉันอยากจะเป็นผู้หญิงละ
(src)="83"> הבגרות המינית הגיעה בבת- אחת , ולא היה לי מושג מה זה להיות בת ,
(trg)="83"> ฉันเข้าสู่วัยสาว แต่ฉันไม่รู้เลยว่า การเป็นผู้หญิงคืออะไร
(src)="84"> והייתי מוכנה לגלות מי אני באמת .
(trg)="84"> ฉันพร้อมที่จะค้นหาคำตอบว่า ฉันเป็นใครกันแน่
(src)="85"> כשילדה מתנהגת כפי שהתנהגתי ,
(trg)="85"> เมื่อเด็กคนหนึ่งทำแบบที่ฉันทำ
(src)="86"> היא לא בדיוק חייבת לצאת מהארון , נכון ?
(trg)="86"> พวกเขาไม่ได้จำเป็นจะต้องพูดมันออกมา ใช่ไหม
(src)="87"> אף אחד לא חוטף הלם .
(trg)="87"> ก็ไม่มีใครถึงกับประหลาดใจหรอกนะ
(src)="88"> [ צחוק ]
(trg)="88"> ( หัวเราะ )
(src)="89"> אבל הורי לא דרשו ממני להגדיר מי אני .
(trg)="89"> แต่พ่อแม่ไม่ได้ถามฉัน ให้ระบุว่าฉันเป็นอะไร
(src)="90"> כשהייתי בת 15 , וטילפנתי לאבי
(trg)="90"> ตอนฉันอายุสิบห้า ฉันโทรหาพ่อ
(src)="91"> כדי להודיע לו שהתאהבתי ,
(trg)="91"> เพื่อบอกว่า ฉันตกหลุมรัก
(src)="92"> הדבר האחרון עליו הוא או אני חשבנו
(trg)="92"> มันเป็นสิ่งสุดท้ายในความคิดของพวกเราทั้งสองฝ่าย
(src)="93"> היה לדון בהשלכות
(trg)="93"> ที่จะคุยกันถึงผลลัพธ์
(src)="94"> שיש לעובדה שאהבתי הראשונה היתה נערה .
(trg)="94"> ของความจริงที่ว่า รักครั้งแรกของฉันเป็นผู้หญิง
(src)="95"> כעבור 3 שנים , כשהתאהבתי בגבר ,
(trg)="95"> สามปีต่อมา ตอนที่ฉันตกหลุมรักผู้ชาย
(src)="96"> שוב , איש מהורי לא הניד עפעף .
(trg)="96"> พ่อกับแม่ของฉันก็ไม่ได้เห็นว่ามันแปลกหรืออะไร
(src)="97"> כי אחת הברכות הגדולות של החינוך הלא- שמרני שלי
(trg)="97"> เห็นไหมคะว่า นี่เป็นข้อดีอย่างนึงของการโตมานอกขนบ
(src)="98"> היה שמעולם לא נדרשתי להגדיר את עצמי
(trg)="98"> ที่ฉันไม่ได้ถูกขอให้ ให้คำจำกัดความเกี่ยวกับตัวเอง
(src)="99"> כך או כך , בשום שלב .
(trg)="99"> ไม่ว่าจะเป็นอะไร ตอนไหน
(src)="100"> פשוט הירשו לי להיות עצמי , לגדול ולהשתנות בכל רגע .
(trg)="100"> ฉันได้รับอนุญาตให้เป็นฉัน เติบโต และเปลี่ยนแปลงไปในทุกขณะ