Þessi saga er hvorki ásökun né játning, og síst af öllu ævintýri því dauðinn er ekkert slíkt fyrir þá sem standa andspænis honum.
"Bu öykü ne bir şikayettir ne de bir itiraf..." "...olsa olsa bir maceradır." "Çünkü ölüm, onunla yüzleşenler için bir macera değildir."
Reynt verður að segja sögu af kynslóð manna sem komust kannski undan sprengikúlum þess, en voru þó eyðilagðir af stríðinu ...
" Harbin yumruğunu yemiş, mermilerden kurtulmuş olsa bile,..." "...tahriplerinden kurtulamamış bir nesli..." "...anlatmaya çalışır."
-Þrjátíu þúsund.
- Otuz bin.
-Frá Rússunum?
- Ruslardan mı?
Nei, frá Frökkunum.
Hayır, Fransızlardan.
Við náum meira en því á hverjum degi frá Rússunum.
Ruslardan neredeyse her gün bundan daha fazlasını esir alıyoruz.
Hr. Póstburðarmaður.
Postacı bey!
Stríð er stríð og snafs er snafs, en viðskiptin halda áfram.
Savaş savaştır, likör de likör. İşler devam etmek zorunda.
Þú komst ekki með póstinn í morgun.
Bu sabah, henüz postayı bırakmadınız.
Fyrirgefðu, hr. Meyer.
Ah, üzgünüm Bay Meyer.
Halló, Himmelstoss.
Merhaba, Himmelstoss.
Eitthvað fyrir okkur í dag?
Bugün bizim için bir şey var mı?
-Nei, Peter.
- Hayır, hayır Efendi Peter.
-Það hlýtur að vera eitthvað.
- Oh, bir şeyler olmalı.
Hérna, ungi ormur.
Gene başlıyorsun delikanlı.
Þetta er síðasti pósturinn sem ég ber út.
Bu bütün zorluklara karşın dağıttığım son posta.
-Á morgun skipti ég um búning.
- Yarın üniformam değişiyor.
-Ætlarðu í herinn?
- Orduya mı katılıyorsun?
-Já, ég var kvaddur.
- Evet, çağırıldım.
Ég er liðþjálfi í varaliðinu.
Biliyor musunuz, yedek kuvvetlerde çavuşum.
Ég verð kvaddur sjálfur ef það endar ekki innan fárra mánaða.
Birkaç ay içinde bitmezse ben de çağırılırım.
Ég mun gera það.
- Ama sanırım bitecek.
Þú hefur ábyggilega rétt fyrir þér, hr. Meyer.
- Haklı olduğunuza eminim, Bay Meyer.
... og ganga til liðs við hinn öfluga her sem ver land okkar, föðurland okkar.
...yurdumuzu, ülkemizi savunuyor.
Minn ástkæri bekkur, þetta verðið þið að gera. Slá með öllum okkar krafti.
Şimdi sevgili öğrencilerim, yapmamız gereken şu: Tüm gücümüzle saldırmak.
Nýta allan kraft til að vinna sigur áður en árinu lýkur.
Yıl sona ermeden zafere ulaşmak için gücün her zerresini kullanmak.
Það er með trega sem ég vek máls á þessu aftur.
Yeniden gündeme getirmek istediğim konu gönülsüzlük meselesi.
Þið eruð líf föðurlandsins, drengir.
Siz vatanın yaşaması demeksiniz, çocuklar.
Þið eruð járnmenn Þýskalands.
Sizler Almanya'nın demir adamlarısınız.
Þið eruð hinar hýru hetjur sem munu hrinda aftur óvininum þegar kallað er á ykkur til að gera slíkt.
Düşmanı püskürtmek için çağrıldığınızda bunu yapacak olan kahramanlarsınız.
Það er ekki mitt að gefa í skyn að þið eigið að standa upp og bjóðast til að verja landið ykkar.
Ülke savunmasına katılmanız ve icab etmeniz gerektiğini söylemek benim işim değil.
En ég velti fyrir mér hvort þið veltið slíku fyrir ykkur.
Ama böyle bir şeyi düşünüp düşünmediğinizi de merak ediyorum.
Ég veit að í einum skólanna risu drengirnir upp í skólastofunni og gengu í herinn.
Okulların birinde, sınıftaki çocukların ayağa kalkıp, topluca askere yazıldıklarını biliyorum.
En ef slíkt myndi gerast hér mynduð þið ekki áfellast mig þó ég fyndi til stolts.
Ama, şüphesiz böyle bir şey burada da olursa övünç duymamı ayıplamazsınız.
Kannski munu sumir segja að þið ættuð ekki að fá að fara strax, að þið séuð of ungir, að þið eigið heimili, mæður, feður, að það ætti ekki að rífa ykkur í burtu.
Belki bazıları size gitmenize izin verilmemesi gerektiğini, çok genç olduğunuzu, yuvanız, anneniz, babanız bulunduğunu hayatınızı değiştirmemeniz gerektiğini söyleyecektir.
Gleyma feður ykkar svo auðveldlega föðurlandi sínu að þeir myndu leyfa því að farast frekar en ykkur?
Babalarınız, vatanın perişan olmasına... ..izin verecek kadar, sizden daha mı fazla ihmalkardırlar?
Eru mæður ykkar svo veikburða að þær geta ekki sent son til að verja landið sem ól þær?
Anneleriniz, onlara evlatlarını veren ülkelerini korumak için çocuklarını gönderemeyecek kadar zayıf mıdırlar?
Og eftir allt, er smá reynsla svo slæm fyrir dreng?
Ve ayrıca küçük bir tecrübe, bir delikanlı için kötü bir şey midir?
Er heiðurinn að klæðast í búning nokkuð sem við ættum að hlaupast undan?
Üniforma giymenin onuru kaçınmamız gereken bir şey midir?
Og ef okkar ungu dömur gleðjast yfir þeim sem í þeim ganga, er það nokkuð til að skammast sín fyrir?
Ve genç bayanlarımız üniforma giyenlerle gurur duyuyorsa bu utanılacak bir şey midir?
Ég veit þið hafið aldrei þráð smjaður hetja.
Biliyorum, hiçbir zaman kahraman dalkavukluğu istemediniz.
Það hefur ekki verið hluti kennslu minnar.
Böyle bir şeyi size öğretmedim.
Við höfum leitast eftir að gera okkur verðuga og leyfa lofi að fylgja þegar slíkt gerist.
Alkışları umursamadan hep bize yakışanı yapmaya çalıştık.
En að vera fremstur í orrustu er dyggð sem ætti ekki að fyrirlíta.
Ama savaşta en önde olmak bir erdemdir, küçüklük değil.
Ég tel að þetta stríð muni vara stutt, að það verði lítið tjón.
Çok az kayıp vereceğimiz, hızlı bir savaş olacağına inanıyorum.
En ef tjón verður að eiga sér stað skulum við muna eftir latneska orðatiltækinu sem hlýtur að hafa komið af vörum margra Rómverja þegar þeir börðust í ókunnugu landi:
Ama kayıplar vermek zorunda kalırsak yabancı bir ülkede savaştığında pek çok Romalı'nın dudaklarından dökülmesi gereken şu Latin deyimini akıldan çıkartmayalım:
"Dulce et decorum est pro patria mori."
""Dulce et decorum est pro patria mori.""
"Ljúft og viðeigandi er að deyja fyrir föðurlandið."
"Vatan için ölmek güzeldir ve bize yakışır."
Sumir ykkar hafa metorðagirnd.
Bazılarınızın hırsları olabilir.
Ég veit um einn sem sýnir fyrirheit um að verða góður rithöfundur og hann hefur skrifað fyrsta þátt í harmleik sem myndi sæma einum meistaranna.
Bir yazara yakışır güzel sözleri olan birisini tanıyorum. Bir ustaya yakışan güzellikteki bir trajedinin ilk perdesini yazdı.