Гавораць, дэльфіны, гавораць !
Saka delfīni, viņi saka!


Кажуць, і сапраўды кажуць.
Viņi saka, viņi patiešām saka!

Як блішчаць на сонцы спіны,
Kā viņu muguras spīd saulē,

Гэта да нас плывуць дэльфіны,
Tie ir delfīni, kas peld mums pretī,

Вось зараз, яны загавораць.
Tagad viņi sāks runāt.

Але трапіліся нам дэльфіны-маўчуны.
Bet mēs sastapām klusos delfīnus.

Мы ім таксама ўсміхаліся, але яны не здагадаліся.
Mēs arī viņiem uzsmaidījām, bet viņi neuzminēja.

Што казаць яны павінны. Калі вы лічыце, што гэтая праца значная, дапамажыце нам захаваць яе : 108004268832 VIETINBANK TRANVIETCUONG HANOÏ VIETNAM |
Par ko viņiem vajadzētu runāt.

Віншую, выпускнікі школы Хадсана 2004!
Apsveicam Hadsona vidusskolas 2004. gada absolventus.

Фіёна!
Re kur viņa ir.

Бывайце. - Здарова.
Čau.

- Здароў!
- Sveika.

Здарова.
- Sveiks!

- Віншую, выпускнік.
- Apsveicu, absolvent.

- Дзякуй, мілая.
- Paldies, mazulīt.

І цябе віншую, Купер. Дзякуй, мілая!
Un apsveicu arī tevi, Kūper.

Добрая спроба.
Paldies, mazulīt!

Добра.
- Jauks mēģinājums.

Пабачымся на вечарынцы ў Уэйда?
- Labi.

- Пабачымся. - Добра.
- Tad tiekamies Veida ballītē šovakar?

Што ж, усё лета толькі ты і я разам.
Tā, un tagad tikai tu un es, būsim kopā visu vasaru.

Наступным годам ты выпусцішся, далучышся да мяне ў каледжы. Як мы і планавалі.
Nākošgad tu beigsi, pievienosies man koledžā.

Скот, нам трэба пагаварыць.
Tieši kā mēs plānojām.

Так? Пра што?
- Skot, mums vajag parunāt.

Пра тое, што я цябе кідаю.
- Par ko? Par..

Вось і ён!
Ko?

Выпускнік і яго прыгожая дзяўчына.
Re kur viņš ir! Absolvents un viņa skaistā meitene.

Усміхніцеся абое!
Labi? Pasmaidiet, abi!

- Тата, мама, бабуля...
- Motoru!

Дзядзька Мок...
- Tēt, Mamm, Omamm... Onkul Mok...

Мне трэба хвіліна, добра? Што значыць ты мяне кідаеш?
Man vajag pārs minūtes laika, labi?

Скот, я не магу трываць пастаянную хлусню і здрады.
Ko tu ar to gribi teikt, tu mani pamet? Es vairs nevaru izturēt visu melošanu un krāpšanu starp mums.

Што ты гаворыш?
Par ko tu runā?

Мілая, я ніколі табе не хлусіў. Ведаю.
Mīļum, es tevi nekad neesmu krāpis.

Таму гэта так цяжка.
Es zinu.

Добра выглядаеце, народ.
Tāpēc jau man ir tik grūti. Jūs izskatāties labi.

Скоці, рэч не ў табе. Гэта ўсё я.
Skotij, tas neesi tu.

Ну вось, я зноў хлушу. Не, рэч у табе.
Te nu tas ir, melošana atkal.

Ты проста такі...
Nē, tas esi tu.

- прадказальны. - Усміхніцеся!
Tu esi tik paredzams.

Дык гэта ўсё. Вяртаю тваю куртку.
Un tas ir viss.

Бывай.
Te ir tava virsjaka.

Яна не мая.
Šī nav mana.

Яна такая добрая, га? Божухна.
Viņa ir noteicēja, ne?

Фіёна!
Fiona!

Паглядзім яшчэ раз.
Skatamies vēlreiz.

Гэта так жорстка. Але я не магу адвесці вачэй.
- Tas ir tik brutāli.

Берт, яшчэ раз, давай.
Un vēl es nevaru beigt skatīties.

- Берт, ідзі адсюль.
- Fiona!

Добра. Пабачымся.
Labi.